Oficjalny Katolicki Regulamin Odbywania Stosunków Płciowych Z Osobami Wierzącymi

#

    Oficjalny Katolicki Regulamin Odbywania Stosunków Płciowych
                        Z Osobami Wierzącymi

    Imprimatur
    ks. bp. Alojzy Paczka, SJ
    In Nomine Patris, Filii et Spiritus Sancti
    Amen.
    Hosanna

    Celem niniejszego "Regulaminu" ma być uporządkowanie często
    sprzecznych informacji o stosunkach płciowych, docierających do
    wiernych za pośrednictwem różnorakich środków przekazu. Kościół
    zdaje sobie sprawę ze szkodliwego wpływu, jaki wywierają na
    wiernych takie - z gruntu fałszywe i niezgodne z prawem
    kanonicznym oraz Dekalogiem - informacje, szczególnie te
    rozpowszechniane przez antychrystów mieniących się lekarzami.
    Dlatego postanowiono zwołać specjalny Kongres Lekarzy
    Katolickich, wynikiem pracy którego jest prezentowany zbiór
    wskazówek i porad dla początkujących oraz zaawansowanych
    katolików chcących odbyć stosunek płciowy nie narażając się przy
    tym na wieczne potępienie. Wprawdzie - co trudno ukryć - sama
    istota stosunku płciowego powoduje ryzyko zgrzeszenia nawet przy
    próbie jego odbycia, lecz odrobina dobrej woli i stosowanie się
    do wskazówek zawartych w "Regulaminie" pozwala uniknąć grzechu
    śmiertelnego i tym samym zapewnia miejsce w Raju po krótkim
    okresie przebywania w Czyśćcu.

    Pojęcia podstawowe

    W razie wątpliwości patrz pod RESZTA.

    MĘŻCZYZNA: dziecię Boże, posiadające ORGAN (p. ORGAN) zwany PENIS (p.
    PENIS).

    KOBIETA: istota żywa, z żebra MĘŻCZYZNY (p. MĘŻCZYZNA) poczęta
    przez Stwórcę, posiadająca ORGAN (p. ORGAN) zwany VAGINA (p. VAGINA).

    PENIS: ORGAN (p. ORGAN) męski zwisający lub nie, zależnie od
    STANU PODNIECENIA (p. STAN PODNIECENIA), służący podczas
    STOSUNKU PŁCIOWEGO (p. STOSUNEK PŁCIOWY) jako tymczasowe
    wypełnienie VAGINY (p. VAGINA). Długość PENISA (p. PENIS) nie
    powinna być mniejsza w STANIE PODNIECENIA (p. STAN PODNIECENIA)
    niż 6 cm.

    VAGINA (pochwa): ORGAN (p. ORGAN) w postaci podłużnego kanału
    przebiegającego od SROMU (p. SROM) w kierunku północnym.

    ŻOŁĄDŹ (glans penis) - czołowa część PENISA w STANIE PODNIECENIA (p. STAN
    PODNIECENIA) w postaci czerwonego kapturka z dziurką.

    SROM (pudenda): podłużna szczelina w KROCZU (p. KROCZE) KOBIETY (p.
    KOBIETA), stanowiąca wylot (lub wlot - zależnie od sytuacji)
    VAGINY (p. VAGINA).

    WARGI SROMOWE (labia pudendae): płaty skórno-mięśniowe u
    wlotu (wylotu) VAGINY (p. VAGINA). WARGI SROMOWE (p. WARGI
    SROMOWE) dzielimy na mniejsze (labia pudendae minor) i większe
    (labia pudendae major). Całość, czyli WARGI SROMOWE (p. WARGI
    SROMOWE) większe i WARGI SROMOWE (p. WARGI SROMOWE) mniejsze
    stanowi SROM (pudenda) (p. SROM).

    ORGAN: NARZĄD (p. NARZĄD).

    NARZĄD: ORGAN (p. ORGAN).

    STAN PODNIECENIA: szczególny stan umysłu, w którym wszystkie
    myśli i działania są skierowane tylko i wyłącznie na odbycie
    STOSUNKU PŁCIOWEGO (p. STOSUNEK PŁCIOWY).

    STOSUNEK PŁCIOWY: działanie polegające na wypełnieniu wolnej
    przestrzeni VAGINY (p. VAGINA) PENISEM (p. PENIS) i poprzez
    rytmiczne poruszanie tym ostatnim tam i z powrotem dążenie do POCZĘCIA (p.
    POCZĘCIE).

    POZYCJA: STOSUNEK PŁCIOWY (p. STOSUNEK PŁCIOWY) może być
    realizowany przy różnym ułożeniu ciał MĘŻCZYZNY (p. MĘŻCZYZNA) i
    KOBIETY (p. KOBIETA). Podstawowym celem pozostaje tylko
    wypełnienie VAGINY (p. VAGINA) PENISEM (p. PENIS) i
    pozostawienie sobie minimalnej swobody, pozwalającej na
    rytmiczne ruchy (p. STOSUNEK PŁCIOWY) PENISEM (p. PENIS).
    Ułożenie ciał nazywamy POZYCJĄ (p. POZYCJA). Kościół zasadniczo
    zaleca stosowanie w praktyce tylko jednej POZYCJI (p. POZYCJA),
    szczegółowo opisanej w dalszej części "Regulaminu".

    POCZĘCIE: zakończenie STOSUNKU PŁCIOWEGO (p. STOSUNEK PŁCIOWY) i
    jedyny słuszny jego cel.

    RESZTA: jest milczeniem.

    Gloria in aeternam

    1. Przygotowania do odbycia stosunku płciowego

    Całość przygotować do odbycia stosunku płciowego dzielimy na:
     - spowiedź
     - zadumę
     - skupienie
     - członków umywanie
     - serca oczyszczenie

    Uwagi: Co się tyczy zadumy i skupienia, to szczegółowe zalecenia
    w tym względzie należy odszukać w encyklice Papieża Sekstusa
    CXLVI "Sursum penis". Członków umywanie opisane jest natomiast w
    książce Ignacego Loyoli "Societatis Jesu et Psychopathia
    Sexualis", wydanej przez Pomyłkę w Rzymie w 1597 roku. Serca
    oczyszczenie polega na zmówieniu modlitw adekwatnych do
    sytuacji. Zalecane szczególnie są: Psalm XXXI, od wersetu:
    "Jakobym patrzeć nie chciał, takom zawżdy jeno sromotę
    postrzegał, a niewiasty, co spać ze mną pragnęły, szybkom
    zapładniał ku większej chwale Twojej i radości Syna Twego...";
    Hymn: "Panie nasz, nie tylko serca nasze, ale i członki Tyś
    stworzył, chociaż niedoskonałe, to jednako ku poczęciu zdolne.
    Więc pobłogosław nam Panie, i wybacz grzech nasz śmiertelny,
    musim jednak ku pożytkowi własnemu, a coby niewiasta nudzić się
    nie zaczęła, począć to małe dziecię na chwałę Twoją wieczną, a
    bez grzechu nijak się nie uda. Niechaj gniew Twój Panie przeciw
    innym się obróci, oko przymknij i pozwól nam szybko dokonać
    czynu tego grzesznego w imię Ojca i Syna i Ducha świętego,
    Amen"., a także Psalm LVI od wersetu: "Miłość ma Panie
    bezgraniczna do stworzenia wszelakiego, lebo niewiastę jeno przy
    poczęciu pokochać zdolnym, aliści Tyś tak chciał, za co chwała
    Ci na wieki wieków". Kobiety powinny natomiast w takiej sytuacji
    zmówić następującą modlitwę: "Azaliż nie Pan nasz z żebra
    Adamowego stworzył niewiastę, coby radość tworzenia dała dziecku
    Jego? Czy nie ku większej chwale Pańskiej między nogi moje
    wniknie jasność wielkiego aktu Tworzenia? O Panie, choćby nawet
    ból ciało me przeszył na wskroś, a cierpienie rozerwało serce,
    dam Ci te dziecię, aby imię chwały Twojej niosło poprzez świat
    na wieki wieków.  Gloria, gloria in excelsis Deo!" Obowiązkowym
    zakończeniem każdej modlitwy jest słowo "Amen".

    2. Wprowadzanie się w stan podniecenia

    Po odbyciu niezbędnych przygotowań należy wprowadzić się w stan
    podniecenia, co najlepiej wykonać po ciemku i z zamkniętymi
    oczami. Kobiety w stan podniecenia wprowadzać nie należy,
    ponieważ wówczas może zostać zakłócony normalny porządek rzeczy.
    Podniecone kobiety zaczynają domagać się jakiejś "przyjemności"
    i jej brak - naturalnie przyjemność jest niemożliwa do uzyskania
    w żaden sposób - doprowadza je do stanu frustracji i chęci
    odbycia stosunku z innym mężczyzną, na ogół Szatanem. To
    zrozumiałe, że do takiej sytuacji dopuścić nie można. Dlatego
    kobieta powinna do ostatniej chwili zajmować się sprawami
    domowymi.  W opisanej sytuacji mężczyzna może wprowadzić się w
    stan podniecenia ręcznie, chociaż da się spróbować innych
    sposobów.  Kościół jednak stanowczo nie zachęca do oglądania
    filmów o treści pornograficznej i niebanalnej. Zalecane filmy
    to: "Jak Pan to robił"; "Ręka Pańska"; "Cierpienie tworzenia ";
    "Serce w smutku, dłoń w rozporku". Ręczne wprowadzanie w stan
    podniecenia polega ne długotrwałym ściskaniu i głaskaniu penisa
    w części czołowej. Kiedy osiągnie on maksymalny rozmiar i dalsze
    głaskanie i ściskanie nic nie daje poza bólem, należy zawołać
    żonę i kazać jej ściągnąć majtki. Nic więcej ściągać nie
    powinna. (No, chyba że nosi spodnie, ale jaka katoliczka nosi
    spodnie!?)

    3. Czynności poprzedzające akt stosunku płciowego

    3.1 Ułożenie ciał osób odbywających stosunek płciowy

    W celu odbycia stosunku płciowego z osobą płci żeńskiej należy
    po przygotowaniach omówionych w punkcie 1 "Regulaminu" i
    wprowadzeniu się w stan podniecenia zająć pozycję, umożliwiającą
    sprawne wsunięcie penisa do vaginy. Kobieta więc kładzie się na
    wznak na jakiejkolwiek płaszczyźnie poziomej (zalecane jest
    łóżko, lecz mogą to np. być drzwi wyjęte z zawiasów, lub deska
    do prasowania), natomiast mężczyzna umieszcza swoje ciało w
    płaszczyźnie równoległej do ułożenia ciała kobiety, celując
    penisem w otwór sromu, znajdujący się mniej więcej w odległości
    1 i 1/3 długości przeciętnego penisa w stanie podniecenia
    poniżej pępka niewiasty, między jej udami. Srom najczęściej jest
    pokryty włosiem, co stanowi dodatkowy element ułatwiający rozpoznanie tego
    miejsca. Uwaga!  N i e  należy próbować celować penisem w inne
    owłosione miejsca na ciele kobiety, ani tym bardziej inne
    otwory.

    3.2 Wkładanie penisa do vaginy

    Po przyjęciu odpowiednio wygodnej pozycji należy spróbować
    umieścić penisa w vaginie. Nie jest to proste; najlepiej w tym
    celu poprosić o pomoc kobietę. Powinna ona ująć penisa palcami
    kciukiem i wskazującym lewej dłoni, zaś następnie spróbować
    palcami ręki prawej namacać otwór sromu i wsunąć do niego
    penisa. W tym czasie mężczyzna utrzymuje się ponad kobietą,
    podpierając rękoma. Uwaga! W sytuacji, gdy kobieta nie ma rąk,
    penisa powinna wsadzić osoba trzecia, najlepiej wujek, ciocia
    lub ewentualnie proboszcz odpowiedniej parafii. Gdy zaś nie ma
    rąk mężczyzna, to w zasadzie nie ma problemu.

    4. Przebieg stosunku płciowego

    Po włożeniu penisa do vaginy mężczyzna starając się utrzymywać
    dłońmi w pewnym oddaleniu od kobiety (nie jest to konieczne;
    kobietę można z powodzeniem przywalić swoim ciałem, żeby oduczyć
    raz na zawsze chęci do stosunku) porusza rytmicznie biodrami,
    starając się co nieco wysuwać i na przemian wsuwać penisa
    głębiej do vaginy. Siła tych ruchów nie jest istotna. Należy
    pchać tym mocniej, im głośniej kobieta krzyczy z bólu.

    5. Poczęcie

    Akt poczęcia należy do najważniejszych podczas całego stosunku.
    Można wręcz rzec, że stosunek jest nieważny i gdyby dało się
    począć naturalnie inną drogą to byłby w ogóle niewskazany. Jak
    na razie niestety nie dało się. (To znaczy można począć w sposób
    sztuczny, lecz jest to mało katolickie i wprost potworne.)
    Dlatego poczynać należy jednak jak najszybciej: optymalna ilość
    ruchów penisem w vaginie od momentu rozpoczęcia stosunku do aktu
    poczęcia nie powinna przekraczać 10. Może to liczyć kobieta dla
    odpędzenia nudy. Najlepiej, żeby liczyła głośno i po doliczeniu
    do dziesięciu robiła mężczyźnie wymówki, że jeszcze nie począł.
    Każdy normalny człowiek wie chyba na czym polega poczęcie, więc
    opisywać go nie trzeba. W razie gdyby były jakieś wątpliwości,
    to prosimy się zgłosić do najbliższej Poradni Katolickiej przy
    kościele parafialnym. Generalnie przyjmuje się, że jeśli
    mężczyzna poczuje ulgę i zachce mu się spać, to już na pewno
    jest po poczęciu. Niezłym sposobem na skrócenie czasu poczynania
    jest poprzedzające akt stosunku długotrwałe masowanie penisa w
    części czołowej.  Należy jednak przy tym uważać, aby poczęcie
    nie nastąpiło bez kobiety, albowiem wówczas cały akt jest
    nieważny i należy przed kolejną próbą udać się do spowiedzi.

    6. Zakończenie

    Po poczęciu mężczyzna powinien natychmiast wysunąć penisa z
    vaginy i oddalić od kobiety. Najlepiej, gdy zajmie się np.
    przeglądaniem Biblii, lub najnowszego numeru "Rycerza
    Niepokalanej", jeśli oczywiście umie czytać. Kobieta natomiast
    chwilę leży na wznak, by lepiej się poczęło, a potem może np.
    posprzątać, lub uprać skarpetki. Po wieczornej lub porannej mszy
    oboje natychmiast przystępują do spowiedzi, dokładnie zdając
    relację księdzu zarówno z poczynionych uprzednio przygotowań,
    jak i przebiegu samego stosunku płciowego. W szczególności
    należy nadmienić o:
     - przebiegu wprowadzania się w stan podniecenia i z jakich
       środków w tym celu skorzystano (w razie, gdyby były wykorzystane
       jakieś filmy, należy przynieść kasety do Kościoła dla
       ocenzurowania;
     - ilości ruchów penisa w vaginie od początku stosunku aż do aktu
       poczęcia;
     - zachowaniu kobiety podczas aktu.  Ksiądz spowiednik ma prawo
       zażądać od kobiety, aby poddała się oględzinom w celu
       stwierdzenia, czy stosunek odbyty został prawidłowo i nie
       spowodował jakowyś zmian w stanie fizycznym jej ciała. Kobieta
       powinna ułatwić księdzu wszystkie te czynności, a także - w
       razie wątpliwości - powtórzyć dokładnie stosunek płciowy w
       obecności księdza, lecz bez męża (Ze względu na tajemnicę
       spowiedzi. Ksiądz udzieli we własnym zakresie odpowiedniej
       pomocy.).
    W razie stwierdzenia jakowyś nieprawidłowości, ksiądz jest
    obowiązany do udzielenia niezbędnego szkolenia kobiecie;
    szkolenie takie musi być powtarzane aż do skutku, czyli
    osiągnięcia przez kobietę pełnej sprawności. Ksiądz sam ocenia,
    czy sprawność taka została osiągnięta, czy nie.